[{"data":1,"prerenderedAt":-1},["ShallowReactive",2],{"news-papiez-jan-pawel-ii-ksiadz-turysta":3,"news-section-pl-papiez-jan-pawel-ii-ksiadz-turysta":17},{"id":4,"title":5,"slug":6,"locale":7,"language":7,"label":8,"excerpt":9,"body":10,"featured_image":11,"featured_image_url":12,"document":13,"document_url":13,"document_label":13,"gallery":14,"publication_date":15,"news_translations":16},999,"Papież Jan Paweł II - ksiądz turysta","papiez-jan-pawel-ii-ksiadz-turysta","pl","news","Karol Wojtyła góry ma we krwi. Przemierzał je od najmłodszych lat - z ojcem chodził w Beskidy i w Tatry. Ojciec pokazał mu przyrodę, uwrażliwił na jej piękno, nauczył go rozpoznawać i nazywać ptaki, drzewa i kwiaty. Dlatego Karol stał się…","\u003Cp>Karol Wojtyła góry ma we krwi. Przemierzał je od najmłodszych lat - z ojcem chodził w Beskidy i w Tatry. Ojciec pokazał mu przyrodę, uwrażliwił na jej piękno, nauczył go rozpoznawać i nazywać ptaki, drzewa i kwiaty. Dlatego Karol stał się pierwszym polskim pionierem kapłaństwa campingowego i turystycznego.\u003C/p>\n\u003Cp>Ojciec też zaszczepił w nim potrzebę aktywności fizycznej, którą później rozwinął Czesław Panczakiewicz, nauczyciel gimnastyki w wadowickim gimnazjum. Z nim to i grupką innych młodych zapaleńców młody Karol przemierzał dopiero co wytyczone szlaki Beskidu Małego, Beskidu Makowskiego, zdobywał okoliczne szczyty: Leskowiec, z którego widać Tatry, Madohorę porośniętą dzikim lasem, Bliźniaki o dwóch wierzchołkach, Ostry Wierch, Chełm...\u003C/p>\n\u003Cp>Wieczory spędzali przy ognisku, śpiewając i piekąc ziemniaki Ślady tych wędrówek odnaleźć można we wczesnej twórczości poetyckiej przyszłego Papieża, m.in. w \"Balladach beskidzkich\".\u003C/p>\n\u003Cp>Później, jako alumn seminarium duchownego w Krakowie, spędzał wakacje w odległych o 9 km od miasta Raciborowicach u tamtejszego wikarego. Większość czasu wędrował po okolicy z grupą przyjaciół.\n\u003Cstrong>\nW GÓRACH SŁYCHAĆ BOGA\n\u003C/strong>\n„Byt człowieka jest przemijający i zmienny. Góry istnieją w sposób pewny i trwały, są wymownym obrazem niezmiennej wieczności Boga\" - mówił potem już jako Papież w 200 rocznicę zdobycia najwyższego szczytu Europy, Mont Blanc. - „W górach niknie bezładny zgiełk miasta, panuje cisza bezmiernych przestrzeni, która pozwala człowiekowi wyraźniej usłyszeć wewnętrzne echo głosu Boga.\"\u003C/p>\n\u003Cp>Podczas studiów w Rzymie świeżo wyświęcony kapłan Karol Wojtyła każdą wolną chwilę poświęcał na zwiedzanie historycznych zabytków: klasztorów, gdzie przebywał św. Franciszek, cmentarza na Monte Cassino, Neapolu, Capri...\u003C/p>\n\u003Cp>„Wybraliśmy się kiedyś do Subiatco, kolebki zakonu benedyktynów\" - wspomina przyjaciel z tamtych lat, Stanisław Starowieyski. - „Oglądaliśmy z podziwem różne «kondygnacje» klasztorów narosłych wokół słynnej groty, w której młody Benedykt rozpoczął swe życie dla Boga. (...) Panowała cisza, gdzieś w górze szumiał potok. Wtedy ks. Karol powiedział tylko to zdanie: «Trzeba tak sobie życie urządzać, żeby wszystko Boga chwaliło, a mnisi to umieją»\".\u003C/p>\n\u003Cp>Miłość do wędrowania, zaszczepiona w dzieciństwie, owocowała w dojrzałym życiu. Jako biskup krakowskiej diecezji, a potem jako kardynał nie zaprzestał tej formy wypoczynku. Wędrował głównie podczas wakacji, ale też zdarzały się mu krótkie wypady w ciągu roku. „Długie godziny marszu w milczeniu, wydawałoby się monotonnego, a w rzeczywistości pełnego skupienia przemierzania ośnieżonych tatrzańskich zboczy, zmagania się z wichrem, deszczem, śnieżycą, stawały się godzinami zanurzenia w modlitwie, zażyłego obcowania z Bogiem. Ich zwieńczeniem, namacalnym wyrazem był odmawiany na koniec z towarzyszami drogi «Magnificat» czy dziękczynny psalm - pisze ks. prof. Stanisław Nagy SCJ w książce „Obecność\". I podkreśla, że odpoczynek dla przyszłego Papieża musiał się nieodzownie łączyć z wysiłkiem fizycznym, zawierać element walki z różnorakimi niedogodnościami, być odpoczynkiem dynamicznym, „zdobywanym za cenę utrudzenia i poświęcenia\".\n\u003Cstrong>\nWUJEK - DUSZPASTERZ CAMPINGOWY\u003C/strong>\u003C/p>\n\u003Cp>\nW marcu 1949 r. Wojtyła zostaje wikariuszem kościoła św. Floriana, gdzie długie tradycje ma duszpasterstwo akademickie. „Dość niespodziewanie zaczyna chodzić na wycieczki z młodzieżą. Niespodziewanie, ale zarazem konsekwentnie, bo przecież wciąż usiłował znaleźć szersze pole kontaktów z parafianami\" -wspomina biograf i przyjaciel Karola, ks. Mieczysław Maliński.\u003C/p>\n\u003Cp>Zimą są to wyprawy narciarskie, latem spływy kajakowe na północy Polski lub wędrowanie po górach. Z początku trzeba było przełamać wiele barier psychicznych - w owych czasach dla księdza zdjęcie sutanny i włożenie cywilnego ubrania było właściwie nie do przyjęcia. Jednak ksiądz Wojtyła widział, jak bardzo młodzież potrzebuje takiego kontaktu. Żeby nie gorszyć ludzi, do przystojnego mężczyzny w turystycznym stroju zwracano się „Wujku\".\u003C/p>\n\u003Cp>Wojtyła był orędownikiem tzw. kapłaństwa campingowego i turystycznego. Uważał, że dla tej całej rzeszy młodych ludzi, wędrującej z plecakami po górach, przemierzającej rowerem szosy czy też kajakiem szlaki wodne, warto poświęcić inne duszpasterstwo. Na rzecz duszpasterstwa „obejmującego całego człowieka, z jego zainteresowaniami problemami, pracą i odpoczynkiem, z jego aktualnym stylem życia\".\u003C/p>\n\u003Cp>\u003Cimg src=\"https://fjp2.com/wp-content/uploads/2019/08/pap_19520101_00e-250x164.jpeg\" alt=\"\" width=\"250\" height=\"164\">„Metody? Są one proste, podstawowe...\" - pisał Wojtyła w piśmie „Homo Dei\" z 1957 roku. - „Msza św. codzienna na ołtarzu przenośnym w różnych fantastycznych zakątkach naszej ziemi: ołtarz na wiosłach, ołtarz na śniegu, ołtarz na plecakach - żywa natura (nie tylko wytwór ludzkiej sztuki) bierze udział w Ofierze Syna Bożego. Msza św. więc stanowi modlitwę poranną i pierwszy zbiorowy czyn po pobudce. Przy tym kilka słów: myśl na cały dzień...\".\u003C/p>\n\u003Cp>Podczas wycieczek rozmawiało się o wszystkim -od spraw sumienia, do dowodów na istnienie Boga i katolickiej nauki społeczno-etycznej. Ksiądz Karol Wojtyła tak opisał ich sens: „Chodzi o to, ażeby umieć rozmawiać o wszystkim, o filmach, o książkach, o pra­cy zawodowej, o badaniach naukowych i jazz-bandzie w sposób właściwy\".\u003C/p>\n \n\u003Cp>\u003Cstrong>PASTERZOWI - PASTERZE\u003C/strong>\u003C/p>\n\u003Cp>Ulubione trasy górskich wędrówek Karola Wojtyły biegną po Karpatach: w Beskidzie Małym, Sądeckim, Żywieckim, w Gorcach, Pieninach, Tatrach oraz Bieszczadach.\u003C/p>\n\u003Cp>W Beskidach spędzał wakacje w początku lat 50., niejednokrotnie przemierzając drogę na Leskowiec przez szczyt zwany czasem Jaworzyną (890 m n.p.m.). Dla upamiętnienia „bliskich związków, jakie łączyły Ojca Świętego, Papieża Jana Pawła II z Beskidem Małym, jak również Jego Rodzinę, od wieków zamieszkującą u stóp Beskidu Małego, w Czancu\", Komisja Turystyki Górskiej PTTK w Wadowicach postanowiła nadać szczytowi oficjalną nazwę Groń Jana Pawła II.\u003C/p>\n\u003Cp>Karol Wojtyła wędrował po górach także jako docent, a potem profesor Wydziału Teologicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Tytuły naukowe nie zmieniły jego stosunku do góralskiego ludu. Często rozmawiał z bacami, zaglądał do pasterskich szałasów, dowcipkował, w lot łapiąc góralski humor.\u003C/p>\n\u003Cp>Legenda głosi, że pewnego razu, już jako kardynał, pomagał góralom znosić gałęzie na ognisko. Gdy ułożono stos, Wojtyła miał go podpalić - zgodnie ze zwyczajem - tylko jedną zapałką. Gdy mu się udało, baca miał rzec: „Widzi się, ze nos kardynał Łojcem Świntym zostanie.\"\u003C/p>\n\u003Cp>W Gorcach lubił wspinać się na Lubań, Turbacz, Kiczorę. Znali go górale spod Turbacza, i gdy tylko został Papieżem, postanowili mu zbudować kapliczkę, bo „co będzie, jeśli przyjedzie w Gorce i nie będzie miał gdzie się pomodlić?\". Drewniana kapliczka stoi na Rusankowej Polanie, niedaleko schroniska. Nad wejściem napis: „Pasterzowi - pasterze\". Papież nie zdołał jej poświęcić, ma jednak klucze do swojej „bacówki\" pod Turbaczem. W sezonie odprawia się tu msze przy „ołtarzu z dwutonowej bryły tatrzańskiego granitu, przed rzeźbą Matki Boskiej Bolesnej - Królowej Gorców\" - podaje Stanisław Stolarczyk w książce „Papież, jakiego nie znamy\".\u003C/p>\n\u003Cp>W Bieszczadach również zachowała się pamiątka po wędrówkach Karola Wojtyły. Pierwszy raz udał się w te, wówczas zupełnie dzikie, zakątki w sierpniu 1953 roku z siedemnastoosobową grupą młodzieży. Plecak „Wujka\" był dodatkowo obciążony naczyniami liturgicznymi. Piętnastodniowa wędrówka odbywała się przez Połoninę Wetlińską, Caryńską, na Smerek, Chrysz-czatą, do Cisnej, Komańczy... Weszli na Tarnicę, najwyższą górę polskich Bieszczad (1346 m n.p.m.). Na jej szczycie stoi dziś kapliczka ze świątkiem, pod którym widnieje tabliczka informująca, że tą drogą „przyszły Papież-Polak wędrował w burzliwych latach powojennych\".\u003C/p>\n\u003Cp>\u003Cstrong>\nTATRY Z KSIĘDZEM STYCZNIEM\u003C/strong>\u003C/p>\n\u003Cp>W Tatry przyjeżdżał przez cały rok. Szczególnie chętnie na Wiktorówki nieopodal Rusinowej Polany, gdzie w 1860 r. Matka Boska Jaworzyńska Królowa Tatr pomogła odnaleźć pasterce Marysi zagubione owce. W tym miejscu w 1975 r. kardynał Wojtyła stworzył w leśnym kościółku ośrodek duszpasterski.\u003C/p>\n\u003Cp>Wielokrotnie przemierzał Dolinę Chochołowską w drodze na Jarząbczy Wierch, z Hali Gąsienicowej wchodził na Kościelec, jedną z najtrudniejszych tras Tatr Polskich: przez Kozią Przełęcz (2137m n.p.m.), Zamarłą Turnię, Orlą Perć z przejściem łańcuchowym na Zawrat.\u003C/p>\n\u003Cp>Był bardzo dobrym narciarzem, jeździł pewnie, dobrze technicznie\u003C/p>\n\u003Cp>W Tatrach bywał wielokrotnie na nartach. Najchętniej szusował z ks. Stanisławem Styczniem. „Przez wiele lat jeździliśmy wspólnie na narty. Stwierdzić więc mogę, że nasz przyszły Ojciec Święty nie lubił Kasprowego Wierchu. Ulubionymi natomiast wyprawami były zawsze wypady, które robiliśmy z Doliny Chochołowskiej na Rakoń (...) czy na Grzesia.\"\u003C/p>\n\u003Cp>Najpierw wspinali się po zboczu na fokach przypiętych do desek, by osiągnąwszy szczyt szusować w dolinę. Był bardzo dobrym narciarzem, jeździł pewnie, dobrze technicznie, pokonanie wszelkich trudności terenu przychodziło mu łatwo. Jeździł wszak od młodości - początkowo na deskach przyczepionych - wprost do butów, potem na prawdziwych nartach, otrzymanych od ojca za wzorowe wyniki w nauce w gimnazjum.\u003C/p>\n \n\u003Cp>\u003Cstrong>MEDYTACJA NA STOKU\u003C/strong>\u003C/p>\n\u003Cp>Jeździł, kiedy tylko się dało. Jako kardynał potrafił wyjechać prosto po Pasterce, w nocy, by od rana zaliczyć sześciogodzinną „dniówkę\" na stoku i po południu wrócić. Co roku należało zaliczyć przynajmniej 14 dniówek. Nic więc dziwnego, że narciarską pasję musiał łączyć z coraz liczniejszymi obowiązkami. Bywało, że na stoku była obecna niemal cała katedra z KUL-u i poważne dyskusje przeprowadzano na bieżąco.\u003C/p>\n\u003Cp>Na stoku zawsze znajdował chwilę na zadumę. Przystawał, mówił „pomedytujmy z godzinkę\" i trwał w modlitwie, zapatrzony w góry, nawet kilka godzin...\u003C/p>\n\u003Cp>W latach 50. wędrował na nartach od wsi do wsi w zaprzyjaźnionym gronie „młodych fizyków\" z Krakowa (m.in. Jerzego i Danuty Ciesielskich, Jerzego i Janiny Janików, Joachima Gudela). Potem są to już kilkudniowe pobyty w jednym schronisku, np. w Prehybie, gdzie - jak podaje Stanisław Stolarczyk -w księdze pamiątkowej zachowały się wpisy z lat 1959-69, informujące o corocznym, narciarskim pobycie „K.W.\" *\u003C/p>\n\u003Cp>\u003Cstrong>Z WUJKIEM W KALOSZU\n\u003C/strong>\nInną pasją Karola Wojtyły było pływanie. Od połowy lat 50. część wakacji spędzał w kajaku. Na początku była Brda w Borach Tucholskich, potem Drwa, gdzie był kapitanem słynnego wysłużonego kajaka „Kalosza\", później Czarną Hańczą na Pojezierze Augustowskie, Łyna, San, Wigry...\u003C/p>\n\u003Cp>Zarówno w drodze, jak i podczas biwaków każdy mógł z nim porozmawiać o religii, filozofii, etyce, wierze. Poza tym - jak inni - stawiał namioty, szorował okopcone nad ogniem menażki, grał w piłkę nożną (raz był nawet kontuzjowany), śpiewał przy ognisku do późnej nocy. Uczestnicy tych wypraw wspominają z rozrzewnieniem popisowy numer wokalny Wujka - „Balladę o Louisie\", opowiadającą historię przedwojennego meczu bokserskiego.\u003C/p>\n\u003Cp>Każdy dzień rozpoczynał się mszą przy prowizorycznym ołtarzu sporządzonym naprędce np. z odwróconych kajaków. Na każdym szlaku był duszpasterzem. Zabierał do swojego „Kalosza\" przyjaciół na indywidualne rekolekcje. Nawet gdy został mianowany sufraganem archidiecezji krakowskiej w sierpniu 1958 r., przerwał wyprawę, jedynie na kilka dni. Po powrocie na Mazury oświadczył, że „nie ma powodu, by Wujek został zlikwidowany\". I pływał tak do roku 1978, kiedy - jak stwierdził - przesiadł się z kajaka na Łódź Piotrową.\u003C/p>\n\u003Cp>\u003Cstrong>KARDYNAŁ\u003C/strong>\u003C/p>\n\u003Cp>Pod koniec maja 1955 r. ksiądz Wojtyła wziął udział w XIV Ogólnopolskim Spływie Kajakowym na Dunajcu z Nowego Targu do Szczawnicy, podczas którego przytrafiła mu się przygoda. W Sromowcach Niżnych kajak nadział się na jakiś podwodny głaz i przedziurawił. Woda wypełniała go powoli, tak że dopiero dopłynąwszy do mety w Szczawnicy, poszedł na dno. W lodowatej wodzie znalazł się ksiądz wraz z całym ekwipunkiem. Tylko brewiarz pozostał suchy...\u003C/p>\n\u003Cp>Na temat wodnych i górskich przygód Karola Wojtyły krąży wiele opowieści. Jedną z nich podaje Stanisław Stolarczyk: „Przed wielu laty zjawił się pod Turbaczem biskup Karol Wojtyła i z zapałem zabrał się do zjazdów, korzystając z miejscowego wyciągu. Aby jednak nie tracić czasu w oczekiwaniu na wjazd, pogrążał się w lekturze brewiarza. Za którymś jednak razem brewiarz, nie dość dobrze schowany, wysunął się z kieszeni i przepadł. Ksiądz biskup stracił wiele czasu na bezskutecznych próbach odnalezienia egzemplarza książki, do której był wyjątkowo przywiązany. Ale wszystko na próżno. Brewiarz przepadł jak kamień w wodę. Ksiądz Wojtyła poprzyklejał więc w schronisku i na wielu sąsiednich tabliczkach-drogowskazach anonsy o zgubie i w nienajlepszym humorze wrócił do Krakowa.\u003C/p>\n\u003Cp>Jakież było jego zdziwienie, gdy furtian wręczył mu zgubiony niedawno brewiarz. Okazało się, że odnalazł go jakiś turysta i mimo, iż nie był podpisany, bez trudu domyślił się, do kogo należy. Już wówczas biskup Karol Wojtyła był osobą powszechnie znaną i cieszącą się rosnącym wciąż zainteresowaniem.\u003C/p>\n\n\u003Cul>\n \u003Cli>Jako turysta Karol Wojtyła byt związany z Polskim Towarzystwem Tatrzańskim, a od 1951 r. z Polskim Towarzystwem Turystyczno-Krajoznawczym. Dlatego podczas drugiej pielgrzymki do Polski otrzymał insygnia Członka Honorowego PTTK oraz Złotą Odznakę PTTK.\u003C/li>\n \u003Cli>Na szlakach turystycznych często można spotkać pamiątkowe tablice informujące, że tędy wędrował kiedyś Następca św. Piotra.\u003C/li>\n \u003Cli>Jego narty, buty, wysłużony plecak i wiosło z licznych kajakowych wędrówek można oglądać w domu rodzinnym w Wadowicach.\u003C/li>\n\u003C/ul>\nŹródło: nowytarg.pl\n\u003Cfigure class=\"legacy-embed\">\u003Ciframe src=\"https://www.youtube.com/embed/VSahkHa_A2g\" width=\"560\" height=\"315\" loading=\"lazy\" allowfullscreen>\u003C/iframe>\u003C/figure>",2461,"https://vaticanjp2.va/media/images/0.width-1200.format-webp.webp",null,[],"2019-08-11T01:39:37Z",{},[18,27,37,44,51],{"id":19,"slug":20,"variant":21,"imageSrc":22,"imageAlt":23,"tagType":8,"tagText":24,"title":23,"description":25,"date":26,"colSpan":-1},"6017","teksty-homilii-jubileuszowych","regular","https://vaticanjp2.va/media/images/Projekt_bez_nazwy4.width-1200.format-webp.webp","Publikujemy teksty wszystkich homilii z naszego Jubileuszu","Aktualności","Zapraszamy do lektury wszystkich czterech homilii wygłoszonych podczas naszego Jubileuszu w Rzymie w dniach 19-22 października 2026 roku.","13 listopada 2026",{"id":28,"slug":29,"variant":30,"imageSrc":31,"imageAlt":32,"tagType":8,"tagText":24,"title":32,"description":33,"date":34,"colSpan":35},"6013","list-od-leona-xiv","xl","https://vaticanjp2.va/media/images/20261117_161355.width-1200.format-webp.webp","Dostaliśmy list od Leona XIV. \"Ojciec Święty wyraża wdzięczność za cenną działalność Fundacji\". ","Otrzymaliśmy list Ojca Świętego Leona XIV podpisany przez kard. Pietro Parolina, Sekretarza Stanu Stolicy Apostolskiej.","9 listopada 2026",{"desktop":36},2,{"id":38,"slug":39,"variant":21,"imageSrc":40,"imageAlt":41,"tagType":8,"tagText":24,"title":41,"description":42,"date":43,"colSpan":-1},"6009","pierwszy-w-historii-dzien-jana-pawla-ii-w-mongolii","https://vaticanjp2.va/media/images/wa.width-1200.format-webp.webp","Pierwszy w historii Dzień Jana Pawła II w Mongolii","W dniu 1 listopada 2026 roku, w 80. rocznicę święceń kapłańskich Karola Wojtyły, w Mongolii odbył się pierwszy w historii Dzień Jana Pawła II.","3 listopada 2026",{"id":45,"slug":46,"variant":21,"imageSrc":47,"imageAlt":48,"tagType":8,"tagText":24,"title":48,"description":49,"date":50,"colSpan":-1},"6005","zwyciezcy-konkursu-w-polsce-2026","https://vaticanjp2.va/media/images/asd.width-1200.format-webp.webp","Zwycięzcy międzynarodowego konkursu współorganizowanego przez naszą Fundację odwiedzili Polskę","W dniach 26-29 października Polskę odwiedzili zwycięzcy międzynarodowego konkursu dla studentów i doktorantów, który nasza Fundacja współorganizowała w Rzymie.","1 listopada 2026",{"id":52,"slug":53,"variant":21,"imageSrc":54,"imageAlt":55,"tagType":8,"tagText":24,"title":55,"description":56,"date":57,"colSpan":-1},"6001","administrator-w-lublinie-2026","https://vaticanjp2.va/media/images/862544197_1592343629599354_33282.width-1200.format-webp.webp","Administrator naszej Fundacji odbył ważne spotkanie w Lublinie","W czwartek 29 października ks. prał. Dariusz Giers, administrator Fundacji, spotkał się z rektorem KUL i szwajcarską fundacją \"If! Foundation\".","29 października 2026"]