Watykańska Fundacja Jana Pawła II z wielkim żalem przyjęła wiadomość o śmierci śp. Ewy Bednarkiewicz (1938-2026), która odeszła do Pana w Warszawie w wieku 88 lat. Przez 3 kadencje (łącznie przez 12 lat) była członkiem Rady Administracyjnej naszej Fundacji oraz założycielem i przez ponad ćwierć wieku prezesem Koła Przyjaciół Fundacji w Polsce, w które angażowała się wraz z małżonkiem, śp. mec. Maciejem Bednarkiewiczem (1940-2016). Msza święta pogrzebowa zostanie odprawiona w poniedziałek 27 lipca 2026 r. o godz. 12:00 w kościele pw. św. Marcina przy ul. Piwnej w Warszawie.
Do samego końca sprawowała opiekę nad naszymi stypendystami, wspierając działania Fundacji oraz pozyskując nowych darczyńców. Organizowała liczne wydarzenia kulturalne, społeczne i religijne w Polsce i poza granicami. Przez dekady ofiarnie służyła Kościołowi i dziedzictwu św. Jana Pawła II, angażując się w niezliczone inicjatywy związane z osobą i dziełem Papieża Polaka. Była niezwykle ważną i cenioną postacią w wielu środowiskach katolickich i akademickich.
Została odznaczona Orderem Świętego Sylwestra nadanym przez Ojca Świętego Benedykta XVI, a także Orderem Odrodzenia Polski Polonia Restituta, Medalem Stulecia Filharmonii Narodowej oraz Medalem Stulecia Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
W 2025 roku ukazała się jej autobiografia To Nie Był Przypadek, przygotowana w formie wywiadu przez red. Ewę Czaczkowską dla wydawnictwa Rosikon Press. W ostatnich dniach autorka wspomniała na Facebooku: „To w jej domu, w rodzinnym gronie w noc śmierci Jana Pawła II narodziła się myśl postawienia na placu Piłsudskiego krzyża, upamiętniającego pierwszą Mszę św. odprawioną w Polsce przez papieża. Dzięki tej inicjatywie dziś w sercu Warszawy stoi papieski krzyż. To jeden z trwałych znaków wartości, jakimi żyła Ewa”.
W 2021 roku Ewa Bednarkiewicz udzieliła interesującego wywiadu dla Teologii Politycznej:
Swoją książkę To Nie Był Przypadek zakończyła słowami: „Byłabym wdzięczna losowi, gdyby ktoś, kto przeczyta o moich przygodach życiowych, miał świadomość taką, jaką ja mam, że zanim się powie w swoim życiu, że coś w nim zrządził przypadek, pomyślał, że to nie jest przypadek, tylko Boża Opatrzność”.
Żegnamy osobę, która całe życie niosła w sobie miłość do Kościoła i wierność dziedzictwu Św. Jana Pawła II. Jesteśmy wdzięczni Bogu za dar jej życia, pamiętając w modlitwie o jej zbawieniu i składając najszczersze kondolencje Rodzinie, Przyjaciołom i wszystkim osobom, które jej śmierć napełniła smutkiem. Niech Chrystus Zmartwychwstały wprowadzi ją do swojego królestwa światłości i pokoju.
