Bardzo to było dla niego ważne

Bardzo to było dla niego ważne

9 kwietnia 2021

Ktoś powiedział kiedyś, że całe życie Karola Wojtyły było Wielkim Postem. Ostatnie lata – Wielkim Piątkiem i drogą krzyżową. Wielkanoc była dla niego szczególnym czasem. Czasem, na który czekał cały rok. Eucharystia, śmierć Chrystusa i Zmartwychwstanie. Podstawowa prawda chrześcijaństwa. To wszystko Ojciec Święty bardzo przeżywał i bardzo się do tego przygotowywał. W Wielkim Poście zachowywał ścisły post. Nie jadał wędlin na śniadanie. Był tylko nabiał. To takie wyrzeczenie zewnętrzne, które mogliśmy widzieć. Widzieliśmy też jego większe niż zwykle skupienie i rozmodlenie. Zawsze powtarzał, że Wielki Post, to czas modlitwy i pokuty. W każdy piątek – droga krzyżowa w prywatnej kaplicy lub na tarasie. W każdą niedzielę śpiewaliśmy Gorzkie Żale, sami. Nie zapraszaliśmy żadnych gości. Ta decyzja Ojca Świętego była dla nas zawsze sygnałem, że w tych chwilach potrzebuje spokoju, ciszy. Kochał ludzi i na każdą poranną mszę, na różne święta zapraszaliśmy kilka, kilkanaście osób. Ale tutaj nie chciał. Tylko on i my. Jak podczas mszy w kolejne rocznice zamachu o godzinie 17:00, jak w noc sylwestrową. Wielki Post był dla niego takim właśnie czasem. Były oczywiście rozważania liturgii wielkopostnej. Widziałem, że Ojciec Święty bardzo przeżywał też dzień kapłański. Rano Msza Krzyżma, wieczorem Msza Wieczerzy Pańskiej. Miał też taki zwyczaj, że w Wielki Czwartek zawsze zapraszał na obiad kapłanów z diecezji krakowskiej, przeważnie tych, którzy studiowali w Rzymie. Taka łączność ze swoją byłą diecezją. Bardzo to było dla niego ważne.
W Wielkim Poście w każdy piątek organizował konferencje ascetyczne. Prowadził je kaznodzieja Domu Papieskiego kapucyn, ojciec Raniero Cantalamessa. W każdy piątek papieska kuria miała też wspólną drogę krzyżową, dzień skupienia, by lepiej, razem, przygotować się do Wielkiej nocy. W Wielki Piątek droga krzyżowa w Koloseum transmitowana na cały świat. Ojciec Święty zawsze niósł ten drewniany krzyż z taką miłością… I ta symboliczna wielkopiątkowa spowiedź. Jan Paweł II schodził do Bazyliki Świętego Piotra i spowiadał kilkanaście osób. W sobotę poświęcenie pokarmów i liturgia chrzcielna oraz chrzest dorosłych. Potem już Niedziela Zmartwychwstania.
Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Najbardziej lubił wtorki”
Wydawnictwo M, Kraków 2008 r.

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.