Arcybiskup Mokrzycki wspomina, że padał wtedy rzęsisty deszcz. Przed bazyliką był ustawiony ołtarz. Przed ołtarzem dziesiątki tysięcy wiernych. Mimo tego deszczu. Była w tym siła. Zresztą jak podczas każdego spotkania z Ojcem Świętym. Tyle tylko, że ten świąteczny poranek niósł szczególny, bardzo radosny kontekst. A Jan Paweł II oprócz tej radości wspominał też zło tego świata, które tak bardzo go bolało. „Myślę o Afryce, o tragedii w Darfurze, w Sudanie – wyliczał – o Wybrzeżu Kości Słoniowej i rejonie Wielkich Jezior. Z żywym niepokojem śledzę wydarzenia w Iraku. Jakże nie patrzeć z obawą, ale również niegasnącą nadzieją w kierunku ziemi, której jesteś Synem?”. Arcybiskup przyznaje, że to był dla niego dowód na to, że kiedy Ojciec Święty mówił, że modlił się o pokój na świecie, to myślał o konkretnych miejscach, gdzie tego pokoju brakuje. Pewnego razu przy kolacji czy obiedzie – wspomina – Ojciec Święty zaczął wymieniać małe afrykańskie prowincje, o których nigdy nie słyszałem. Byłem zaskoczony. Pomyślałem wtedy, że kiedy on mówi, że modli się za cały świat, to naprawdę tak jest.
Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Miejsce dla każdego”
Wydawnictwo Znak, Kraków 2013 r.





