Po orędziu składał życzenia. Na placu Świętego Piotra czekało na nie także wielu Polaków. A Papież mówił do nich: „W dzień Bożego Narodzenia obejmuję myślą wszystkich rodaków i życzę, aby światło Chrystusa rozświetlało wszelkie codzienności, a wiara w Jego miłość była dla wszystkich źródłem radości, pokoju i szczęścia. Wesołych Świąt!”. Chciałoby się powiedzieć: „Amen” – mówi z uśmiechem Arcybiskup. Często przy tych życzeniach wracał do kolędy „Bóg się rodzi” i modlił się jej słowami: „Podnieś rękę, Boże Dziecię, błogosław Ojczyznę miłą…”.
A w papieskim domu siostry już pakowały bagaże. Wyjeżdżali na kilka dni. Wracali w sylwestra. To był zawsze taki świąteczny wypoczynek, którego Ojciec Święty potrzebował – opowiada jego były sekretarz. Kiedy jeszcze jeździł na nartach, to wiem, że czasami wyjeżdżali wtedy na narty. Za moich czasów już nie. Za moich czasów to były takie przyjacielskie wyjazdy do Castel Gandolfo. Przyjacielskie, bo dołączali do nas przyjaciele Ojca Świętego z Polski, najczęściej z Krakowa. Państwo Półtawscy zawsze przyjeżdżali. Przyjaciela ze Środowiska. Każdy dzień zaczynał się wspólną mszą świętą, a kończył wspólnym kolędowaniem do późnych godzin wieczornych.
Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Miejsce dla każdego”
Wydawnictwo Znak, Kraków 2013 r.





