Czasami przynosiliśmy mu laurki od dzieci

Czasami przynosiliśmy mu laurki od dzieci

25 maja 2020

Jego urodziny obchodził cały świat. Z całego świata do Watykanu przychodziły telegramy z życzeniami i prezenty.

- Ojciec Święty oglądał te prezenty? Czytał życzenia?

- Sam czytał tylko te najważniejsze, od głów państw, od hierarchów Kościoła. Nie byłby w stanie przeczytać wszystkich. Czasami przynosiliśmy mu też laurki od dzieci. Było ich sporo. Chcieliśmy, żeby wiedział, że nie wszystkie listy są oficjalne i śmiertelnie poważne. Te od dzieci były bardzo wzruszające – rysunki, słowa modlitwy i wyznania miłości. Bardzo cieszyło to Ojca Świętego. Śmiał się szczerze i zawsze prosił, żeby na taki list odpisać, podziękować. Odpisywało się więc. Na każdy taki list, każdą laurkę. Zresztą nie tylko urodzinową. Sekretariat Stanu dbał o to, by na każdy list do Ojca Świętego odpisać.

- A poza tymi urodzinowymi? Ile listów dziennie przychodziło do Ojca Świętego?

- Kilkaset; dwieście, czasami więcej. Przeglądaliśmy je i część zanosiliśmy Ojcu Świętemu. Zwykle około pięćdziesięciu listów trafiało na biurko papieża. Reszta zatrzymywała się na etapie kancelarii.

- I trafiały do kosza?

- Nie. Wszystkie listy były archiwizowane. Na wszystkie odpowiadał Sekretariat Stanu. Ojciec Święty zawsze prosił, żeby o to dbać. I myślę, że sekcje Sekretariatu Stanu tę prośbę Ojca Świętego dobrze wypełniały.

- Aż trudno w to uwierzyć… Na każdy list, który przychodził do Papieża była odpowiedź?

- Tak.

Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Najbardziej lubił wtorki”

Wydawnictwo M, Kraków 2008 r.

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.