Wigilia rozpoczynała się o siedemnastej. Wcześniej Jan Paweł II odpoczywał. Potem modlił się w kaplicy. Goście czekali w pokoju obok refektarza. Tam się spotykaliśmy. Ojciec Święty z każdym się witał. Z każdym zamieniał kilka słów - opowiada Arcybiskup. – A potem zapraszaliśmy do stołu. Na początku była modlitwa i czytanie fragmentów Pisma Świętego. Jak mówi Ksiądz Arcybiskup, modlitwie przewodził Jan Paweł II, a fragmenty Pisma Świętego czytał czasami pierwszy sekretarz kardynał Stanisław Dziwisz, czasami któryś z gości: ksiądz profesor Tadeusz Styczeń albo kardynał Stanisław Ryłko. Zdarzało się, że czytałem ja – wspomina Arcybiskup. – Potem Ojciec Święty składał nam życzenia i łamaliśmy się opłatkiem. Każdy z każdym. Życzenia były raczej krótkie. Pamiętam, że Ojciec Święty lubił nawet przy łamaniu się opłatkiem pożartować. Mówił mi na przykład: „Życzę ci, Mieciu, żebyś ty ze mną jeszcze wytrzymał”. Ja najczęściej życzyłem mu zdrowia. I sił. I żeby wytrzymał z nami – śmieje się . Kiedy Jan Paweł II składał życzenia wszystkim przy stole, najczęściej życzył radości. Ta radość była dla niego mocnym atrybutem wiary, jej nieodłącznym elementem – mówi Arcybiskup. – „Zawsze radujcie się w Panu!” – powtarzał. „Pan jest blisko”. Przy wigilii czułem u Ojca Świętego tę radość bardziej niż kiedykolwiek. Był szczęśliwy: Uśmiechał się. Błogosławił nam i naszym bliskim. Mówił, że byli wśród przyjaciół. I że było jak w domu. (…)W Watykanie siana pod obrusem było całkiem sporo. Wystarczająco dużo, żeby można było poczuć jego zapach. Zresztą stół nie był duży. Pokój też nie. Pachniało sianem i świerkiem, który stał w rogu jadalni. Czuć było zapachy z kuchni. Ale przede wszystkim radość ze wspólnej wieczerzy, ze spotkania, ze wspomnień z Polski. O Polsce dużo się rozmawiało. Wspominaliśmy polskie święta – opowiada Arcybiskup. – Jak u kogo w domu wigilię się spędzało. Z przyjaciółmi ze Środowiska Ojciec Święty wspominał wyprawy w góry i na kajaki. Miło się tego słuchało. Dużo śmiechu było. Czas szybko uciekał.
Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Miejsce dla każdego”
Wydawnictwo Znak, Kraków 2013 r.





