Jan Paweł II – Cud w Tiranie – część druga

Jan Paweł II – Cud w Tiranie – część druga

25 listopada 2022

„Na początku wszyscy Albańczycy byli katolikami, a Albania była pierwszym po Włoszech krajem schrystianizowanym [...] Pod okupacją turecką Albańczycy z powodów czysto praktycznych przeszli na islam: dla kariery, na studiach… Ale to jest bardzo powierzchowne, bo kultura albańska pozostaje chrześcijańska” (Ismaïl Kadaré).

To prawda, że ​​chrystianizacja tego kraju jest tak stara jak chrześcijaństwo, ponieważ apostoł Paweł nauczał w Ilirii, przyszłej Albanii. Durres i Shkodra należą do pierwszych biskupstw w historii. Święty Hieronim, autor Wulgaty (łacińskiego tłumaczenia Biblii) w IV wieku, był Albańczykiem. Podobnie jak Klemens XI, papież wybrany w 1700 roku. Literatura, szkoła, ale także zaciekły opór przeciwko Turkom przez pięć wieków, w historii Albanii wiele zawdzięczają katolicyzmowi. Oczywiście reżim komunistyczny nawet nie wspominał o tym, że w XV wieku to w imię swojej wiary katolickiej Skanderberg, albański bohater narodowy, zatrzymał Turków.

6 maja 1988 r., w ramach Roku Maryjnego, Ojciec Święty przyjął dwustu pielgrzymów albańskiej emigracji, którzy przybyli z Europy i Ameryki, aby modlić się do Matki Bożej Dobrej Rady – repliki tej ze Shkodra – w Genazzano niedaleko Rzymu. Wyraża w ich obecności nadzieję, że Kościół „będzie mógł ponownie cieszyć się wolnością religijną” i błaga wraz z nimi Dziewicę ze Shkodry, aby przyspieszyła nadejście dnia, w którym naród albański „ponownie ujrzy swoje najgłębsze duchowe aspiracje.

Bernard Lecomte „Papież, który obalił Lenina”; Wydawnictwo CLD, Tours 2007

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.