Ukazał się jako ten, kim był – Biskup Rzymu, głowa Kościoła katolickiego. Już na początku wyjaśnił, że przybył, aby mówić o Chrystusie. Bez maskowania się bez wybiegów. Przede wszystkim zaś przedstawił się jako wierzący w Boga wobec wierzących w Boga. „Pragnę po prostu dać Wam świadectwo tego, w co wierzę”.
Wspaniałe było, gdy ci młodzi ludzie bili brawo we właściwych momentach. Nie znali przecież tekstu przemówienia, nie mogli być przygotowani. Przekonaliśmy się, że z uwagą i zainteresowaniem słuchali słów, które kierował do nich Ojciec Święty: chrześcijanie i muzułmanie, jako potomkowie Abrahama, wyznają tego samego Boga, jedynego Boga. Mają ze sobą wiele wspólnego, jako wierzący i jako ludzie. I zwłaszcza dziś, w coraz bardziej zeświecczonym i ateistycznym świecie, chrześcijanie i muzułmanie muszą dawać wspólne świadectwo swoim duchowym wartościom.
To było doprawdy niezapomniane spotkanie. Liczne arabskie gazety wypowiedziały się o nim pozytywnie.
Rok później w Asyżu odbył się Dzień Modlitwy o Pokój, przybyło tam też kilku przedstawicieli islamu, przynajmniej jego bardziej duchowego, umiarkowanego odłamu. Religia ta, obejmując ponad miliard wyznawców, charakteryzuje się ogromną różnorodnością stanowisk i zachowań.
Za zgodą ks. kardynała Stanisława Dziwisza - „Świadectwo”.
Wydawnictwo TBA komunikacja marketingowa. Warszawa 2007 r.





