Mógł nareszcie wrócić do domu

Mógł nareszcie wrócić do domu

11 marca 2021

Sam karmił się słowem Bożym każdego dnia. Lubił, jak siostry czytały mu Pismo Święte. Czasami czytał ksiądz profesor Styczeń. Czasami czytali sekretarze. W tych samych rozważaniach prosił Matkę Bożą, żeby pomogła nam wszystkim przygotować się do Wielkiego Tygodnia. „Mam nadzieję, że liczni młodzi ludzie wezmą udział w uroczystej liturgii Niedzieli Palmowej na placu Świętego Piotra – pisał – która przenosi nas symbolicznie ku Światowym Dniom Młodzieży, przewidzianym w Kolonii w Niemczech”. Światowe Dni Młodzieży w Kolonii nie doczekał. Datą 13 marca opatrzony jest List do kapłanów na Wielki Czwartek 2005 roku. Ostatni taki list. Napisał go wcześniej. Podyktował – jak zwykle – prałatowi Ptasznikowi.

Tego samego wieczoru wyszedł ze szpitala. Wcześniej pobłogosławił lekarzy, pielęgniarki, pracowników pomocniczych. Było po osiemnastej, kiedy wyjeżdżaliśmy z kliniki – wspomina Arcybiskup. Ojciec Święty jechał specjalnym mikrobusem. Siedział z przodu, w samochodzie paliło się światło, więc pielgrzymi, którzy witali go przed kliniką i potem na ulicach Watykanu , mogli dobrze widzieć, że uśmiecha się do nich i pozdrawia ich szerokim gestem. Widać było, że bardzo się cieszył. Bardzo mu na tym zależało, bo nie chciał już dłużej być w szpitalu. Po osiemnastu dniach mógł nareszcie wrócić do domu. My też bardzo się cieszyliśmy.

Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Miejsce dla każdego”

Wydawnictwo Znak, Kraków 2013 r.

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.