W kuchni królowała siostra Germana. Była szefową kuchni. Odpowiadała za posiłki na papieskim stole. Niełatwe zadanie. Starała się uwzględnić różne życzenia – ktoś z gości był na diecie, ktoś nie mógł jeść mięsa. Na wszystko była przygotowana. Zawsze dostawaliśmy bardzo smaczne, urozmaicone posiłki. Bardzo dobra osoba.
- Papież miał jakieś prośby dotyczące posiłków? Mówił na przykład: „Dzisiaj chcę zjeść schabowego”?
- Chyba tak kiedyś siostrze powiedział. Ale nigdy nie miała problemu, żeby spełnić takie życzenia. Na śniadanie przygotowywała Papieżowi ulubione danie – jajecznicę.
- Z dodatkami?
- Naturalnie na bekonie! Dostawał ją na małej patelni. Tak lubił, tak chciał. Może to przypominało mu dom rodzinny?
- Co jeszcze lubił jeść Jan Paweł II?
- Placki ziemniaczane. A na deser kawałek ciasta. Kiedy przychodzili goście z Polski, podawano domowe, polskie dania. W niedzielę kotlet schabowy. W czasie bardziej obfitych obiadów czy kolacji z udziałem gości z różnych krajów dominowała kuchnia włoska. Siostra Germana czuwała też nad wypełnianiem wskazań osobistego lekarza Ojca Świętego, który czasem zalecał mu dietę.
- A między posiłkami? Czy po kolacji, gdy Papież był głodny, to szedł do kuchni, czy prosił o przygotowanie jakiejś dodatkowej potrawy?
- Nigdy nie jadł między posiłkami. W sypialni nie miał ciasteczek ani czekoladek. Może nieraz gdzieś stała taca z jabłkami. I zawsze wieczorem siostry przynosiły herbatę w termosie. Nic więcej.
Sekretarz dwóch papieży – rozmowa z ks. abp. Mieczysławem Mokrzyckim. Wydawnictwo Literackie.





