Jan Paweł II spowiadał się jak zawsze raz w tygodniu. Przekonywał, że w Adwencie wszyscy jesteśmy zaproszeni do głębokiego rachunku sumienia. Że powinniśmy „prostować ścieżki dla Niego”, bo żeby się z Nowo Narodzonym spotkać, musimy się nawrócić. To znaczy wyjść Mu naprzeciw z radosną wiarą, porzucając mentalność i styl życia, które nie pozwalają nam w pełni naśladować Chrystusa – mówił. On niczego nie musiał porzucać – komentuje arcybiskup Mokrzycki – a mimo to miało się wrażenie, że chce robić więcej i więcej, żeby tylko być godnym tego spotkania. Było w nim tyle pokory. I dziecięcego zawierzenia. Tak właśnie czekał na Boże Narodzenie. Z dziecięcą prostotą, ciekawością i zachwytem. I szczerze się cieszył. Z tego, że Bóg – z miłości – przysyła nam swojego Syna, który wycierpi swoje, ale zbawi świat. Arcybiskup przyznaje, że ta przedświąteczna radość w papieskich apartamentach miała różne oblicza.
Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Miejsce dla każdego”
Wydawnictwo Znak, Kraków 2013 r.





