Telewizję oglądał sporadycznie. Wieczorem, podczas kolacji. Na chwilę włączaliśmy programy informacyjne włoskie i polskie. Oglądał najczęściej tylko zapowiedzi tematów. Radia nie miał.
- Czy to prawda, że nieraz odradzano Papieżowi spotkania z jakimś politykiem, o którym docierały nie najlepsze opinie?
- Nawet jak słyszał o grzechach konkretnych osób, to się nie zrażał. Mówił: „Chrystus umarł za wszystkich, a nie tylko za niektórych”. Nieraz można było odnieść wrażenie, że jest zbyt wyrozumiały, pobłażliwy dla osób, o których mówiono, że zachowywały się nieodpowiednio. A on przyjmował je z szacunkiem i wielką miłością. Patrząc na niego, zrozumiałem, że spotyka się z tymi ludźmi jak Jezus Miłosierny i daje im jasny znak, żeby zrozumieli swój błąd. On wiedział, jacy są. I oni wiedzieli, że on wie. Ale swoją miłością mobilizował ich do zmiany życia i postępowania. I nie dotyczyło to tylko polityków, ale wszystkich, w tym księży, którzy zeszli z dobrej drogi. (…)
- Widział Ksiądz mocno zdenerwowanego Papieża?
- Może kilka razy był wewnętrznie poruszony. Ale przede wszystkim, gdy na niego patrzyłem, widziałem wielki spokój. To było charakterystyczne. Wiele osób w podobnych sytuacjach, które się pojawiły, na pewno by się mocno denerwowało, a on zachowywał spokój.
Sekretarz dwóch papieży – rozmowa z ks. abp. Mieczysławem Mokrzyckim.
Wydawnictwo Literackie.





