Rzym był miastem zeświecczonym, laickim. Należało pomyśleć, jak odbudować chrześcijańską tkankę społeczności. Aby sprostać temu wyzwaniu, trzeba było znaleźć nowe kierunki, nowe narzędzia. Papież ogłosił Synod w celu wprowadzenia w życie nauki soborowej w różnych dziedzinach duszpasterskich. Promował tzw. misję miejską, żeby wierzący przestali być anonimowi, aby wyszli z „ukrycia”, w którym zaszyli się w obrębie parafii, aby Kościół nabrał misyjnego rozmachu. Zaangażowaniu religijnemu, duchowemu towarzyszyło równocześnie zainteresowanie się problemami społecznymi.
Pewnej niedzieli przewidziano wizytę w północnej części miasta, w sercu Tiburtiny, dzielnicy przemysłowej. W tamtym okresie pojawił się projekt przeniesienia w inne okolice niektórych firm, zwłaszcza małych przedsiębiorstw, co pociągało za sobą ryzyko pozbawienia zatrudnienia tysięcy rodzin, które tam żyły i pracowały. Ojciec Święty znalazł się pośród właścicieli i robotników, którzy ramię w ramię walczyli o wspólne dobro. Wysłuchał ich i otwarcie wyraził swoje poparcie.
Wizyta na Kapitolu, w połowie stycznia 1998 roku, była jeszcze jednym potwierdzeniem szczególnego zainteresowania Karola Wojtyły dla Rzymu. Była też potwierdzeniem jego wieloletniego działania na rzecz pobudzenia świadomości rzymian o wielkiej roli, jaką miasto może odgrywać na szczeblu międzynarodowym. Co zresztą, na płaszczyźnie duchowej, wyraźnie ukazał Jubileusz Roku 2000. Potrzebny był papież nie-Włoch, papież z Polski, aby przypomnieć, że czytane od końca słowo ROMA – Rzym, znaczy AMOR – Miłość.
Za zgodą Ks. Kard. Stanisława Dziwisza – „Świadectwo”
Wydawnictwo TBA komunikacja marketingowa. Warszawa 2007 r.





