Pozwólcie mi odejść do domu Ojca…

Pozwólcie mi odejść do domu Ojca…

2 kwietnia 2020

- A potem już tylko: „Pozwólcie mi odejść do domu Ojca”…

- Ojciec Święty powiedział to do siostry Tobiany. To było jego pożegnanie. Ostatnie słowo. Potem już tylko: „Amen”.

- Jaki miał wyraz twarzy?

- Był pogodny. Jego twarz nie była starcza i pomarszczona(…) Ojciec Święty miał do końca piękną, gładką twarz, bez zmarszczek.

- Był piękny, kiedy umierał?

- Tak. Jego twarz promieniała. Bo czasami widzieliśmy Ojca Świętego w tych trudnych momentach choroby. Wtedy na twarzy były i zmarszczki i grymasy. A potem, w ostatnim czasie, jego twarz się zmieniła. Nie była już ani pomarszczona, ani blada.

- Tak umierają święci…

- To prawda. Pan Bóg przechowuje ich ciało w niezniszczalności, z jasnym obliczem. Tak odchodził Jan Paweł II.

- Myślał Ksiądz wtedy, że odchodzi święty człowiek?

- Wtedy nie myślałem o jego świętości. Myślałem o tym, że mimo bólu trzeba przyjąć wolę Boga i pozwolić Ojcu Świętemu odejść do domu Ojca.

Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Najbardziej lubił wtorki”

Wydawnictwo M, Kraków 2008 r.

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.