Rozumieliśmy się bez słów

19 listopada 2020

Zdziwiło mnie, że wszystko sam przygotowywał. W czasie studiów rozmawiałem z kolegami księżmi o przemówieniach papieskich. Doszliśmy do wniosku, że na pewno Ojciec Święty sam nie pisze tych wszystkich homilii czy encyklik, bo jest ich tyle, że my nawet nie nadążamy ich czytać. A jak zacząłem pracę w Pałacu Apostolskim, to przekonałem się, że Papież sam przygotowywał przemówienia. I to z dużym wyprzedzeniem. Na przykład homilię na Boże Narodzenie spisywaliśmy już we wrześniu, w letniej rezydencji w Castel Gandolfo. Nie było więc jakiś nerwowych sytuacji czy pośpiechu. Może z jednym wyjątkiem. Nad tekstem na otwarcie Roku Jubileuszowego, 24 grudnia 1999 roku, Ojciec Święty pracował niemal do ostatniej chwili. Podczas kolacji poprosił o przyniesienie gotowego już tekstu. Pracownicy Sekretariatu Stanu czekali na homilię, aby ją przetłumaczyć na różne języki, czekali i wydzwaniali dziennikarze z Radia Watykańskiego. A Papież ciągle coś poprawiał. Bardzo mu zależało, aby w tym wyjątkowym dniu była idealnie przygotowana.

Ponieważ jest to szczera rozmowa, to muszę się przyznać, że przy tym notowaniu słów Papieża przydarzyła mi się raz wpadka.

- Wpadka?

Ojciec Święty mówił dość szybko. Aby nic nie opuścić, notowałem, stosując niekiedy skróty. Zwykle pisałem też zdania bez przecinków i innych znaków interpunkcyjnych. Później, w drugiej części dnia, tekst poprawiałem. Ale kiedyś nie zdążyłem tego zrobić. Miałem towarzyszyć Ojcu Świętemu podczas oficjalnych audiencji, które odbywały się od godziny 11:00. Audiencje nieoczekiwanie skończyły się wcześniej niż były zaplanowane. Ojciec Święty powiedział: „Mieciu, daj mi ten tekst, który pisaliśmy rano”. Chciał go jeszcze przejrzeć, może coś zmienić. Wydrukowałem tekst roboczy, położyłem na biurku i zamierzałem powiedzieć, że nie miałem czasu go poprawić. Ale zostałem gdzieś pilnie wezwany i tego nie zrobiłem. Przy obiedzie Ojciec Święty spoglądał na mnie i groził mi palcem. Rozumieliśmy się bez słów. W spojrzeniu mogłem wyczytać słowa: „Jaki tekst mi dałeś.

W czasie obiadu przy papieskim stole był biskup ordynariusz diecezji łódzkiej Władysław Ziółek. Później dopytywał: „Co takiego zrobiłeś, że ci Ojciec Święty groził?”.

- To była jedyna reprymenda?

Jedyna.

Sekretarz dwóch papieży – rozmowa z ks. abp. Mieczysławem Mokrzyckim. Wydawnictwo Literackie.

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.