Świadectwo naszych czasów i wyraz solidarności. Część I

Świadectwo naszych czasów i wyraz solidarności. Część I

9 maja 2022

Drodzy Bracia i Siostry, moi Rodacy!

Nasze spotkania wokół Domu Papieskiego w Rzymie i wokół spraw z nim związanych mają już swoją tradycję.

We wrześniu 1981 roku podejmowałem grupę osób z Ojczyzny i z Polonii, które zebrały się tutaj, by zastanowić się wspólnie nad wypracowaniem odpowiedniego profilu i nad ukierunkowaniem prac i zadań nowo powstałego Ośrodka Polskiej Kultury Chrześcijańskiej w Rzymie.

Następnie w listopadzie tego samego roku dane mi było spotkać się – w obecności Komisji Głównej Episkopatu Polski i Rektorów Polskich Misji Katolickich za granicą – z licznymi przedstawicielami światowej Polonii, którzy przekazali mi wielki, historyczny dar ufundowany przez rodaków, żyjących na emigracji, w postaci wspaniałego Domu przy via Cassia, w którym mają swoją cegiełkę – trzeba to przypomnieć – także obcokrajowi przyjaciele Polski oraz nasi rodacy z Ojczyzny.

Dar ten przyjąłem z wielką wdzięcznością i następnego dnia udałem się do ofiarowanego mi Domu, by go poświęcić, to znaczy oddać Bogu, ażeby służył ludziom, ażeby służył sprawie obecności Polaków w stolicy chrześcijaństwa.

Cieszę się, że dzisiaj mogę spotkać się z wami, którzy w realizacji tej ważnej inicjatywy macie szczególny udział. Przybyliście za cenę wielkich nieraz ofiar i wyrzeczeń, by uczestniczyć w akcie uroczystego odsłonięcia pamiątkowej tablicy, na której zostały wyryte wasze imiona i imiona innych fundatorów: osób indywidualnych, parafii, zasłużonych organizacji i środowisk polonijnych na całym świecie, które tu reprezentujecie. Przybywacie ze Stanów Zjednoczonych – najliczniejsza grupa, z Kanady, Anglii, Brazylii, Belgii, Szwajcarii, Niemiec, Australii, Wenezueli, Meksyku, Hiszpanii, Francji i Włoch. Są tu przedstawiciele tak zwanej starej i powojennej emigracji. Są weterani Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie, a także ludzie, którzy za czasów ostatniej wojny doznali piekła prześladowań za patriotyczną postawę, wierność i przywiązanie do kraju, z którego wywodzi się ich rodowód. Są obecni polonijni kapłani i działacze świeccy. Bardzo to wymowny i napełniający nadzieją obraz.

(Przemówienie do przyjaciół Fundacji Jana Pawła II. Watykan, 27 czerwca 1985 roku)

Nie ustawajcie w tym dobrym dziele. Przemówienia papieskie do Fundacji Jana Pawła II

Fundacja Jana Pawła II &Ośrodek Dokumentacji i Studium Pontyfikatu Jana Pawła II, Rzym 2012

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.