W Nikaragui zorganizowano przeciw Papieżowi kompromitujący protest. Potem dowiedzieliśmy się, że sprowadzono tam nawet techników z Polski, ekspertów w manipulowaniu mikrofonami i bezpośrednimi transmisjami telewizyjnymi. Ojciec Święty sam stawił czoło prowokacji, stawiając czoło jej autorom. Doszło do niezapomnianej sceny, gdy sandiniści wymachiwali czerwono-czarnymi chorągiewkami, a on z podwyższenia ołtarza odpowiadał im uniesionym pastorałem, który wieńczył krzyż. Ta prowokacja zadała mu wielki ból. Cierpiał, gdyż sprofanowano Eucharystię, a także dlatego, że sandiniści uniemożliwiali wiernym dotarcie do miejsca liturgii. Tych, którym udało się dotrzeć, zatrzymywano w dużej odległości od ołtarza i od Ojca Świętego, pozbawiając możliwości wysłuchania homilii. Papież poczuł się lepiej dopiero po powrocie do San José, w Kostaryce, gdzie nocował. Tam czekał na niego niezliczony tłum wiernych, pragnących wyrazić swą solidarność i miłość. Trudna była również podróż do Chile. Niektórzy wyraźnie próbowali nią manipulować, inni natomiast pragnęli wykorzystać sytuację do zdyskredytowania na płaszczyźnie międzynarodowej reżimu Pinocheta.
Za zgodą Ks. Kard. Stanisława Dziwisza – „Świadectwo”
Wydawnictwo TBA komunikacja marketingowa. Warszawa 2007 r.





