Tak było w każdy Wielki Czwartek

Tak było w każdy Wielki Czwartek

1 kwietnia 2021

Obiad był uroczysty, ale bez przepychu – wspomina prałat Ptasznik. Przychodziliśmy po mszy, prałaci z Polski przyjeżdżali, z Krakowa. (…) Rozmowa zwykle krążyła wokół spraw Kościoła w Krakowie, w Polsce, zawsze nawiązywaliśmy do Listu do kapłanów i do porannej liturgii. Ojciec Święty chciał nadać temu spotkaniu przy stole wyjątkowy charakter. Jak zwykle to goście mówili, on raczej słuchał. Jak podkreśla prałat, atmosfera była szczególna. Szczególny dzień. Szczególne okoliczności. Obiad przy papieskim stole. W gronie, które znało się od lat, z krakowskich czasów. Żartów było sporo – mówi ksiądz Ptasznik. Jednemu z tych przyjeżdżających prałatów z Krakowa któregoś roku udało się zdobyć bilet, dzięki któremu był wśród kapłanów, jakim Ojciec Święty umywał nogi podczas mszy wieczerzy Pańskiej na Lateranie. Długo się z niego śmialiśmy, że przyjechał do Rzymu, żeby sobie nogi tutaj umyć. Potem co roku śmialiśmy się z tego. Mówiliśmy Ojcu Świętemu. Śmiał się bardzo. Pytam o sens tego spotkania. O to, ile dla nich znaczyło. Znaczyło dużo – odpowiada Prałat. To było dla nas, dla mnie bardzo ważne. Jestem niezmiernie wdzięczny Panu Bogu, a potem Ojcu Świętemu, że zawsze pamiętał o tym, żeby nas na ten obiad zaprosić. Jakby chciał nam powiedzieć, że nigdy o nas nie zapomniał. I że zawsze będzie pamiętać. Tak było w każdy Wielki Czwartek. Z wyjątkiem tego ostatniego.

Za zgodą ks. abp. Mieczysława Mokrzyckiego – „Miejsce dla każdego”

Wydawnictwo Znak, Kraków 2013 r.

Chcesz być na bieżąco? Dołącz do naszego newslettera. Możesz też udostępnić materiał w social mediach. Odwiedź też zakładkę "Wesprzyj nas".

FacebookInstagramX (Twitter)

Ta strona używa plików cookie do analizy ruchu. Możesz zaakceptować lub odrzucić śledzenie analityczne. Dowiedz się więcej.