Mówię o tym, drodzy bracia i siostry, umiłowani rodacy, dlatego, ażeby wyrazić słowami to wszystko, co zawiera się w poświęceniu Domu Polskiego w Rzymie przy via Cassia, tego Domu. Poświęcenie, to znaczy oddanie Bogu. Oddajemy Bogu ten Dom, ażeby służył ludziom, żeby służył narodowi, żeby służył pokoleniu naszemu i przyszłemu. W tych właśnie wymiarach, spełniając tak ściśle określone zadania, jest bardzo potrzebne temu Domowi błogosławieństwo Boże, ażeby te zadania mógł spełniać, ażeby sprawom duchowym Polaków z Ojczyzny i spoza Ojczyzny mógł służyć, dobrze służyć, skutecznie służyć. Jest potrzebne szczególne błogosławieństwo temu Domowi, ażeby znalazły się w nim wszystkie drogi potrzebne ludziom, potrzebne naszym rodakom, potrzebne naszej Ojczyźnie, narodowi, Kościołowi.
Tak więc święcąc Dom Polski w Rzymie, nowy ośrodek, nowy znak naszej łączności ze stolicą Piotrową, z Wiecznym Miastem, święcąc, równocześnie życzę, ażeby te zadania wypełniał coraz dojrzalej. Życzę mu tego i razem z wami o to się modlę. Niech znakiem tej modlitwy i tego życzenia będzie błogosławieństwo, o którego udzielenie wraz ze mną proszę obecnych tu księży kardynałów, Księdza Prymasa, arcybiskupów i biskupów, którzy są uczestnikami dzisiejszej uroczystości.
(Przemówienie podczas poświęcenia Domu Polskiego. Rzym, 8 listopada 1981 roku)
Nie ustawajcie w tym dobrym dziele. Przemówienia papieskie do Fundacji Jana Pawła II
Fundacja Jana Pawła II &Ośrodek Dokumentacji i Studium Pontyfikatu Jana Pawła II, Rzym 2012





